De Sint-Michielskerk in de Naamsestraat in Leuven is een van de meest monumentale barokkerken van Europa. Vanuit geschiedkundig oogpunt is dit ook te begrijpen. De ontkerkelijking was groot in die tijd en het kerkgebouw moest door zijn monumentale uitstraling de mensen terug naar de kerk leiden. Om dit doel te bereiken gebruikte men de volgende middelen: het kerkgebouw werd opgericht op het hoogste punt in Leuven en is van ver buiten Leuven te herkennen; de kerk is zeer hoog en zou een grote koepel krijgen – door de verzakking van een van de zuilen moest men echter afzien van de bouw van de koepel. De kerk werd van binnen en van buiten buitensporig versierd met ornamenten.

De kerk werd gebouwd door de paters Jezuïeten tussen 1650 en 1671. De plannen waren van pater Hesius s.j. De versieringen aan de westgevel - langs de Naamsestraat - werden uitgevoerd door Jan Van Steen.

Het is een driebeukige kerk met kruisbeuk, een groot koor en twee bijkoren en ze is opgetrokken in witte zandsteen en ijzerzandsteen. In 1944 werd het gebouw erg beschadigd door een bominslag. Als bij wonder bleef de voorgevel recht. Door de vele altaar elementen die op de voorgevel zijn aangebracht is deze kerk een van de 7 wonderen van Leuven: het altaar buiten de kerk.